Paula List nr.8

Toerist in Beijing

Aangemaakt op:15-09-2008, 17:47. Gewijzigd op:15-09-2008, 17:47

Vandaag lekker met Bram en Ed door Beijing geweest. We hadden om 10 uur afgesproken op het plein van de hemelse vrede, bij het grote schilderij van Mao. Maar met de taxi werden Elvira en ik aan de andere kant van de verboden stad afgezet, want aan de andere kant mogen taxi’s niet stoppen. Oh jee, hoe komen we nu bij onze familie. Een riksja…. Een man van 74 jaar hard trappen. Je wilt het bijna van die man overnemen. Maar wel erg leuk. Hij bracht ons tot de ingang aan de zijkant en toen maar bellen en elkaar daar ongeveer getroffen. Iedereen wil met een Europeaan, blond, gehandicapt, sporter en dan ook nog een klein “lief”kind (Bram) op de foto. Met mij mogen ze op de foto, maar niet meer met Bram. Hij begint nu iedereen van zich af te slaan, want als je nee zegt, dat begrijpen ze toch niet.Met zijn 3-en hebben we de verboden stad redelijk snel bewonderd. Om overal te kijken moet je veel tijd hebben en gezonden benen en fit (erg lastig na een avondje feesten). Maar uiteindelijk vond ik de tuin een van de mooiste plekjes, misschien wel omdat je daar doorheen kunt lopen en de rest kun je alleen van een afstand bekijken. Alles is goed afgeschermd. Daarna zijn we naar hun hotel (Master Inn) geweest. Daar in het restaurant gegeten en toen even gerust, want Bram moest nog wel het een en ander bijslapen….Vanmiddag naar de silk market geweest. God, ik wist niet dat ik ook een beetje kon afdingen, uiteindelijk moet je proberen om te eindigen bij 10% van de vraagprijs. Ging best aardig, bloesje voor mij, schoenen voor Bram en speelgoed voor Kees. Toen lekker 1 large pizza met zijn 3-en gegeten en de dag was al weer om. Morgen vliegen mijn mannen en ga ik lekker nog even naar de muur.Kus, Paula
Reacties ( 4 )

Wij gaan naar Bea toe….

Aangemaakt op:14-09-2008, 20:53. Gewijzigd op:14-09-2008, 20:53

Het is nu half 3 ’s nachts geweest en we komen net thuis uit het Marco polo hotel, (2^e etage= holland house). Daar zijn we net gehuldigd en heerlijk feest gevierd. Bram en Ed waren er ook en die zullen nu ook pas in hun bed liggen. Wat is Bram toch een geweldig kind, ik krijg zo veel complimentjes.We hebben vandaag een fantastische wedstrijd gespeeld. En dus een dik verdiende bronze plak. En wat voelt ie goed en zwaar… Tuurlijk we kwamen voor goud…. Maar dit is heerlijk en vrijdag komen we op visite bij onze koningin. En je had de gezichten van de Amerikaanse dames moeten zien bij de medaille uitreiking. Ik weet hoe ik me 4 jaar geleden voelde bij die zilvere plak. De laatste wedstrijd winnen voelt toch zo goed. En zeker als je zo’n geweldige wedstrijd speelt, onze beste wedstrijd. Daarna lekker feest gevierd….. Morgen ga ik samen met Ed en Bram Beijing een beetje verkennen. Heerlijk even met mijn mannen en we denken Kees er gewoon bij. Oh ja, een nieuw werkwoord: febrezeren. Kennen jullie dat? Wordt hier veel gebruikt, want als je geen tijd hebt om je kleren te wassen, is robijntje fris erg welkom. Even febrezeren…..Nou tot gauw en bedankt voor alle lieve reacties. Donderdag vliegen we terug.Kus, Paula          
Reacties ( 11 )

Neuzen gericht op brons

Aangemaakt op:13-09-2008, 12:47. Gewijzigd op:13-09-2008, 12:47

  Neuzen gericht op brons   Weer een dag bijna voorbij. Een dag om van alle emoties bij te komen. Gisteravond nog met zijn allen de wedstrijd nabesproken en we hadden de 2^e set gewoon nooit weg mogen geven. Maar nu is het eenmaal zo. Dus plannen bijstellen, doelen bijstellen. Wij komen thuis met een medaille!!!!!!! Is het volgende doel. Vanochtend nog een rustige training gehad, waarbij de nos er weer was om opnames te maken. Morgen zullen ze ons ook weer volgen en deze beelden komen er ook weer even daarvoor. Ik heb de beelden van gisteren gezien. Heel erg leuk. Wat is zitvolleybal toch leuk, hé?! Eindelijk wat bekendheid. Dat kunnen we goed gebruiken. Ik vind dat de nos het heel goed doet, die uitzendingen. Ze zitten mooi in elkaar. Ik zie ze elke keer via internet. http://os2008.nos.nl/paralympics/Via http://results.beijing2008.cn/WRMP/CHI/Schedule/index.shtml kun je ook de uitslagen lezen van alle wedstrijden. Dan moet je wel eerst rechtsboven engels aantikken, want mijn chinees reikt nog steeds niet verder dan ni-how (hallo). Straks hebben we nog een bespreking om ons voor te bereiden op morgen, de wedstrijd tegen de slovenen.Kus, Paula
Reacties ( 14 )

Hier kwam ik niet voor

Aangemaakt op:12-09-2008, 16:16. Gewijzigd op:12-09-2008, 16:16

Dat is een zeer subtiele titel. Want eigenlijk wil ik alleen maar scheldwoorden op schrijven. Want het gevoel is zwaar klote. De tranen en emoties zitten erg hoog, maar de tranen lijken maar niet te komen. Ik ben er de hele dag misselijk van geweest. Vanavond was ik aan het fietsen en toen moest ik zelfs bijna braken. 3-2 tegen Amerika en ik ben er ziek van. En we hebben het zelf laten liggen. Sta je de 2^e set 16-21 voor en je maakt het gewoon niet af. Natuurlijk was de scheids ook niet helemaal mee, maar dat mag niet de reden zijn dat je verliest. Hoe raak ik deze emoties kwijt? Vanmiddag maar naar de wedstrijd China – Slovenië geweest, maar de slovenen waren lang niet zo verdrietig met hun verlies als wij. Zij werden gewoon weggespeeld, hoewel het niet het beste spel van de chinesen was. Maar ook na zo’n wedstrijd ga je je niet beter voelen. Vanavond toen maar even wat klusjes voor mezelf gedaan, gewoon even wat doen, maar ook dat werkt niet, er blijft een knagend gevoel. Met zijn allen nog wel de wedstrijd nagesproken, zodat we ons morgen op de volgende wedstrijd kunnen focussen. Vanavond even na een echt chinees theehuisje hier geweest. Gewoon even iets anders. Dat lijkt wel te werken. En nu een beetje van mezelf afschrijven.Ik weet wel dat ik het heerlijk vind om hier te zijn, tussen al deze sporters. Wat is sporten toch heerlijk en vooral volleyballen. En ik denk dat deze wedstrijd voor een neutrale toeschouwer ook tof was om te zien….. Groetjes, Paula
Reacties ( 12 )

Morgen halve finale tegen Amerika

Aangemaakt op:11-09-2008, 14:22. Gewijzigd op:11-09-2008, 14:22

Vanochtend rustig aan gedaan. Hoefden pas om 9 uur te ontbijten. Dus ik dacht alle tijd om even de uitzending van gisteren (sportjournaal) te bekijken via internet. Oh jee, ik moet opschieten. Snel alles in de tas stoppen en na het ontbijt meteen door naar de bus voor de training. En de NOS komt ook nog opnames maken van de training. En ik heb me nog niet opgemaakt. Dan maar even opmaken in de bus, op weg naar het ontbijt. Lekker even rustig achterin de bus zitten. Komen bij de volgende halte het irakese zitvolleybal team instappen, al die Arabieren. Gingen allemaal rondom me zitten. Was natuurlijk bere interessant wat ik deed met dat penceeltje van de eyeliner. En daarna ook mascara. Maar als ik me in een rijdende auto (bijrijder) kan opmaken in Nederland, dan kan ik dat natuurlijk ook in een bus die nog geen 20 km/h rijdt. Tijdens de warming gaven Elvira en Petra een interview en daarna lekker getraind met ook allerlei systemen, zodat we alles kunnen gebruiken als dat nodig is morgen. Morgen gewoon goed serveren en dan gaat het goed.Vandaag mijn rolstoel naar de werkplaats van Otto Bock gebracht, om de slag uit beide wielen eruit te laten halen. Kom ik om 20 uur om het op te halen, niets aan gedaan. Kan ik om 21 uur terug komen.Vanmiddag samen met Elvira ons laten masseren voor 5 euro, 20 min. Rugmassage met een handdoek. Jeetje wat lekker, maar wat pakken ze hard de zere plekken/knopen. Gebruiken daarvoor ook de elleboog en onderarm. Daar moet je wel op instellen en dan is het heerlijk, maar ze willen het ook wel zachter doen, hoor. Nadat we onze laatste wedstrijd gespeeld hebben, laat ik mij helemaal masseren.Na het avondeten hebben we USA geanalyseerd. We kunnen er helemaal tegen en als afsluiting was er ook een geweldig filmpje van onze supporters om ons aan te moedigen. En als klap op de vuurpijl komt daar…… Jolanda van achter een krant ons ook nog eens vertellen dat we de “kutmuggen” gewoon moeten pakken. Nou, we kunnen er helemaal tegen, natuurlijk wel spannend. Morgen vroeg op, dus op tijd naar bed.Kus, Paula
Reacties ( 3 )

Zwaar bevochten

Aangemaakt op:10-09-2008, 16:07. Gewijzigd op:10-09-2008, 16:07

We hebben weer gewonnen, maar wat was dit een zwaar bevochten wedstrijd. Ik moet even alles van me afschrijven. Veel domme dingen gedaan en mijn service kwam er geheel niet uit. Maar op karakter hebben we de wedstrijd gewonnen. De amerikanen zullen nu wel denken, oh eitje. Nou, dat zullen we vrijdag nog wel zien. We kunnen vooral veel leren van deze pot. En dan…..3-2 de winst is van ons!!!!!!!!!!!Vandaag hebben we het vooral rustig aan gedaan en ons voorbereid op de wedstrijd. Het was vooral relax omdat we lekker konden fietsen.God, ik ben vol emoties maar echt goed op papier/computer krijg ik ze niet.Groetjes, Paula
Reacties ( 13 )

Morgen Sloveniën

Aangemaakt op:09-09-2008, 15:26. Gewijzigd op:09-09-2008, 15:26

Vandaag een hele leuke dag gehad. Heerlijk. Om te beginnen komen er steeds meer reacties om onze blogs. Geweldig. En hebben we via allerlei kanalen (gelukkig stond mijn mobiel vannacht zacht) berichten gekregen dat we (ik oa vooral) heel goed te zien waren op het sportjournaal. Lekker stretchen naast prinses Magriet. Ach, het zitvolleybal mag best meer bekendheid krijgen. Nu ook de volgende keer leuke actiebeelden op tv. Maar daar heb ik alle vertrouwen in. Na het ontbijt ben ik naar de kapper geweest. Lekker wassen en alleen laten bijpunten en dan föhnen. Mijn kapster had leuke steentjes in haar haar. Dat wilde ik ook. 1 strengetje kostte 5 euro. Doet u maar. Erg lastig met zulk glad haar, maar het zit er in. Steentjes in rood, blauw en wit, helaas hadden ze geen oranje. (zal straks een foto daarvan op blog te zetten)Vanmiddag hadden Rika, Josien en ik een persoonlijke training. Nog kijken of ik mijn service nog meer kan verfijnen….Daarna sprak ik een man op een vouwfiets van een ander land. Hij reed mij bijna omver. Al pratende vertelde hij dat hij via een chinese vrijwilliger een fiets had gekocht. Dus ik ook meteen proberen te regelen en…….Gelukt: voor 30 euro hebben Elvira en ik beide een eigen fiets met slot. Geweldig. Wat hier zijn wel oranje fietsen, maar er zijn te weinig. Nu kunnen Elvira en ik lekker fietsen en hoeven we minder te lopen. Dat kost veel minder energie en die kunnen we goed bewaren voor de wedstrijd. Maar natuurlijk mogen ook anderen erop en achterop. Helaas was vanuit het begeleidingsteam wel gezegd dat dit een uitzondering was om het op deze manier te regelen. Dus de andere dames mogen meegenieten van onze fietsen. Ik kan er zo van genieten.Vanavond zijn we wezen kijken naar een leuke pot: China tegen USA. Overweldigend. Het stadion zat vol chinesen en wat kunnen die een geluid maken. Ik kreeg er helemaal kippenvel van. Erg goed, dat we dit hebben mogen ervaren, dan zijn we voorbereid als wij straks tegen de chinesen mogen. De wedstrijd was leuk om te zien en erg leerzaam.Helaas kan ik geen foto’s van het paralympisch dorp of van de hal op blog zetten, dus helaas die krijgen jullie niet via dit medium te zien.Morgen lekker tegen de slovenen spelen, ik heb er zin in.Kus, Paula          
Reacties ( 8 )

Ukraïne altijd lastig

Aangemaakt op:08-09-2008, 13:23. Gewijzigd op:08-09-2008, 13:23

Vanmiddag de 2^e wedstrijd gespeeld. Duidelijk dat de eerste spanning eraf was. Maar tegen de Ukraïne is altijd lastig. Ze kunnen heel goed rommelen, vooral aan het net. En gaan tot het uiterste door. Tevens zijn ze lang en ook een hoog blok. En alsof ze nog niet hoog genoeg zitten, komen ze regelmatig los van de grond, maar worden daar helaas nooit voor afgevloten. De scheidsen zien het waarschijnlijk niet. De eerste set gewonnen, maar helaas de 2^e set niet. De 3^e en 4^e set waren weer voor ons. De 4^e set mocht ik wel de laatste punt serveren en dat werd een geweldige ace. Een geweldig eind van een spannende pot. Volgens mij gaan we nu als zitvolleybal meer aandacht krijgen, want op de tribune zaten: Prinses Magriet en Erika Terpstra. Erika kon ik goed horen toen ik op de bank zat. Uit volle borst was ze ons aan het aanmoedigen. Magriet kwam bij de cooling down naast me op het veld zitten en probeerde mee te doen. Erg leuk en het werd allemaal gefilmd. Ook gingen we met de dames op de foto, ook dat werd gefilmd. Dus goed opletten allemaal bij de NOS vanavond.Vanochtend liep ik langs de kapper, daar kun je als sporter gratis terecht. Het was er helemaal leeg. De verleiding was groot om even relax daar heen te gaan. Lekker haar laten wassen etc. Dat gerommel aan mijn hoofd vind ik heerlijk. Toch ben ik niet gegaan. Als we morgenochtend er tijd voor hebben, ga ik denk ik  wel even.Dikke kus,Paula
p.s. op alle reacties kan ik helaas niet antwoorden, maar geweldig zijn ze wel
Reacties ( 13 )

3-0

Aangemaakt op:07-09-2008, 15:00. Gewijzigd op:07-09-2008, 15:00

De eerste winst is binnen. Vandaag onze eerste wedstrijd gespeeld, tegen Japan. De eerste set vooral te gek. Ik heb daarin een serve serie van wel 16 punten. Allerlei time-outs konden mij niet uit het spel krijgen. Het voelde geweldig. Dit allemaal dankzij dat de tegenpartij beroerd aan het passen was en mijn team heel alert was de bal terugkwam. Geweldig gewoon. Helaas ging de 2^e set iets minder en de 3^e set ging al weer beter. Na de wedstrijd heerlijk geknuffeld met Bram. Hij zat zowat vastgeplakt aan me en er zijn dan ook heel veel foto’s van ons gemaakt. Dat ik terug in ons appartement kwam, was bijna iedereen (in Nederland) al op de hoogte en ook van mijn serve serie. Er waren dan ook ontzettend veel reacties op mijn blog. Heerlijk! Moet zeggen dat ik soms bijna niet weet wie sommige mensen zijn, erg makkelijk als ze er dan een hit bijzetten. Oh ja, die….Zo, de kop is eraf en nu morgen de Ukraïne.Kus, Paula
Reacties ( 5 )

Opening via tv

Aangemaakt op:06-09-2008, 14:02. Gewijzigd op:06-09-2008, 14:02

Vandaag is de opening en helaas (of misschien gelukkig) gaan wij niet heen. Wij gaan kijken via een beamer in het appartement van de heren (begeleidingsteam). Omdat vandaag de opening is, mag niemand trainen vandaag. Dus een rustige dag. Iedereen kon even video kijken of kreeg een behandeling. Iedereen is behandeld. Ik had geen behandeling nodig en helaas was ik de laatste, dus geen tijd voor de pretmassage meer. Wel heb ik even mijn 5 teennagels oranje gelakt. En mijn boek uitgelezen: The secret van Rhonda Byrne. Ik verwacht dat het wel werkt en er hangen nu allerlei briefjes boven mijn bed met stekwoorden. Vandaag even contact gehad met Ed. Bram lag toen te slapen, want ze gaan vanavond naar de opening. Vanochtend hebben ze alle kaarten opgehaald, opening en wedstrijden. Wat een geluk hebben zij gehad. Alle kaarten hebben zij gekregen. Helaas kan ik dat niet zeggen van de familie van mijn medeteamgenoten. Sommige hebben geen openingskaarten en sommigen hebben geen wedstrijdkaarten. Aan allerlei kanten wordt er op allerlei manieren er toch nog aan te komen. Ze zitten straks allemaal in het Holland House. Vanmiddag kregen we als team slecht nieuws. Er is besloten dat Jolanda naar huis gaat. Het staat ook al op internet bij de Telegraaf. We waren er met zijn allen kapot van en hebben nu nog een extra reden om goud te winnen!!!!!!!!!!Ik zag vandaag dat Ed ook een blog bijhoudt. http://zitvolleybal.blogspot.com/ En via eurosport zal alles ook live te zien zijn. Morgen spelen we hier om 13.30 uur. Dus 6 uur eerder Nederlandse tijd. Zo ik ga nu even kijken naar de opening en daarna ga ik even lekker douchen en me voorbereiden op morgen.Kus, Paula
Reacties ( 7 )

Vlag hijsen

Aangemaakt op:05-09-2008, 16:34. Gewijzigd op:05-09-2008, 16:34

Vanochtend hadden we na het ontbijt in verschillende groepjes video bekijken. En om 13.30 uur hadden we een training in een andere hal. Na de training snel terug naar het appartement en allemaal omkleden, want om 17 uur begon de ceremonie om de Nederlandse vlag te hijsen. Daar was bijna het gehele Nederlandse team bij elkaar. En toen het Wilhelmus klonk, kwam een heerlijk gevoel. Op volle borst zong iedereen mee. Voor de zitvolleyballers oa was dit het enige officiële moment, want morgen bij de opening zullen wij niet aanwezig zijn. Wij spelen namelijk binnen 48 uur na de opening. Gelukkig hoefden we nu niet het nette pak aan. We hadden allemaal een oranje shirt en een witte bermuda aan. Zo met zijn allen is een heerlijk gevoel.Vandaag zijn Ed en Bram aangekomen. Ik allerlei smsjes sturen en maar geen terug ontvangen. Jezus, waarom hoor ik niets. Hij weet toch dat ik wil weten hoe het met hun gaat. In de bus naar en van de training was ik daarom wat onrustig en emotioneel. Het ene minuut boos en het volgende moment verdrietig. En als ik belde nam Ed ook niet op. Gelukkig had ik tijdens de training daar geen last van gehad. Maar als je merkt dat anderen wel contact met hun familie hebben of hebben gehad, dan….. Vanavond om net even over half acht nog eens proberen….. Even bellen. 1x niets. Maar bij de 2x gelukkig contact en toen via skype lekker elkaar even gesproken. Wat bleek nou, al zijn (minimaal 4) waren niet aangekomen bij mij. Wat ongelooflijk fijn om mijn mannen te zien en te horen. Helaas konden ze mij even niet zien, want mijn webcam weigerde. Bram was helemaal moe en lag al op bed met zijn pijama aan. Je kon duidelijk merken dat ze het naar hun zin hadden, dikke lachen op hun gezicht. En dat allemaal ondanks allerlei problemen: begon op schiphol al, stonden voor een andere vlucht geboekt. In Beijing kwam de koffer dus ook 2 uur later. Toch even op het vliegveld informeren over de terugvlucht, was geannuleerd. Maar goed dat Ed effe checke deed. En toen met de taxi, maar die kon uiteraard het hotel niet vinden, niet zo bekend in Beijing. Maar uiteindelijk alles dus goed gekomen, want ze zaten lekker op hun hotelkamer met internet achter de computer.  Heerlijk. Mijn mannen maken het goed! Overmorgen zal ik ze ook live zien als we de eerste wedstrijd spelen tegen de Japanners. Vanavond leuke nieuwe oorbellen gekocht met de mascotte van de Paralympics, lele de koe(hij heet lele). In het winkeltje hier kon je allerlei dingen ook nog van de olympische spelen kopen, maar ik ben meer geïnteresseerd in de paralympische gadgets. Groetjes, Paula
Reacties ( 5 )

Vandaag vliegen de supporters

Aangemaakt op:04-09-2008, 17:32. Gewijzigd op:04-09-2008, 17:32

Vannacht op hele harde bedden geslapen. Dikke matrassen, maar oh zo verraderlijk.  Om half negen met zijn allen lunchen en na de lunch gingen we meteen Beijing in. We wilde naar het plein van de hemelse vrede. Het paralympisch dorp uitgaan is vele malen makkelijker dan in Athene. De controle is wel veel minder, hoewel overal toch nog steeds veel bewaking staat. Onderweg zagen we een heleboel prachtige dingen. Beijing in echt heel mooi. Moderne gebouwen afgewisseld met autentieke gebouwen en gebouwtjes. En dat alles gehuld in allerlei vlaggen en andere bloemenperkjes in het kader van de Paralympics. Kosten nog moeite zijn gespaard. Beijing is een echte toeristenstad geworden. Geworden? Dat kan ik natuurlijk niet beoordelen, want ik heb de stad niet gezien enkele jaren geleden, maar nu is het zeker een toeristenstad en kan ik het iedereen aanraden. We gingen dus naar de poort van de verboden stad en naar het plein van de hemelse vrede. Allemaal erg indrukwekkend, maar ik geloof dat wij de grootste atractie waren. Iedereen wilde met ons op de foto. Waarom? Omdat je duidelijk zag dat we sporters waren (tenue) of omdat we europeanen waren of omdat we gehandicapt zijn en zo’n metale poot is toch wel bere interessant? Op dit moment loop ik met open bloten stalen been in een korte broek. Geen cosmetiek om het te camoufleren.Daarna weer zo’n leuke terugrit. Genieten. Daarna lunchen in de…. Vreetschuur. Alles is heerlijk en je moet uitkijken dat je ogen niet groter dan je mond zijn. En kiezen is ook erg lastig. Na de lunch ben ik op pad geweest om een nieuwe simkaart te kopen. Kan ik goedkoper bellen en dat natuurlijk meteen gedaan. Ook even de was wezen ophalen. Gisteren in 2 waszakjes (iets groter dan de zakjes die je voor beugelbh’s gebruikt) bont en wit weggebracht. Terug op de kamer was ik kapot van al het lopen. Snel omkleden en dan met de bus (lopen lukt sommigen niet meer en ik hoop dat we snel kunnen fietsen). Trainen was in de hal waar we straks ook de wedstrijden hadden. Wennen aan de vloer en aan de lampen en de tribunen. Maar vooral aan de nieuwe ballen. Daar kun je aardig duizelig van worden door het patroon en ze waren een beetje hard opgepompd. Zal dat zo blijven. Heerlijk getraind, partijtje ging best goed.Daarna weer terug naar het dorp, eerst eten en dan allerlei dingen regelen. We hebben oplegmatrassen gekregen, heerlijk. En de kamer is eindelijk versierd. De sfeer komt steeds meer en we zijn als team nauw eenmaal toernooi spelers. We groeien in het toernooi.....Morgen weer een dag. Dan wordt officieel de Nederlandse vlag gehezen. Oh, ik moet nog even terugkomen op de titel. Vandaag vliegen Ed en Bram naar Beijing. Bram heeft er al helemaal zin in en zal ook gaan slapen in het vliegtuig zoals hij zelf zegt. (even aan de telefoon gehad vandaag). Ik ben vandaag ook een beetje zenuwachtig. Hoe zal hij het vinden? Ik had er graag bij geweest. Wat een ervaring. Dat alles goed zal gaan, ben ik wel van overtuigd.Liefs, Paula
Reacties ( 2 )

Zoals beloofd

Aangemaakt op:03-09-2008, 16:44. Gewijzigd op:03-09-2008, 16:44

We zijn dus aangekomen. De vlucht was wat onrustig, nog een extra reden dat we blij waren dat we geland waren. Het vliegveld was helemaal in de sfeer van de Paralympics en alle olympische dingen waren vervangen. Een hostess met het bordje United Kingdom of Netherlands stond ons meteen op te wachten. Toen met zijn allen in een bus op een aparte olympische baan. Alle koffers waren goed aangekomen en we popelden om het dorp in te kunnen. We gingen met een bus door het dorp naar ons gebouw. Allerlei gigantische gebouwen. Begin nu langzaam aan een klein beetje de weg te herkennen. De bus reed zo langzaam, ik weet niet of ik die vaak ga nemen. Geduld? Wat is dat, kun je dat eten? We hebben als Nederland 1 half flatgebouw, waarbij we 2 trapportalen hebben en aan weerszijde van het trapportaal zijn appartement, 8 persoons. We zitten op de 1^e verdieping (heet hier 2) en aan weerzijde van een trapportaal. Als team aan de ene kant en als begeleidingsteam (BT) aan de andere kant. Geweldig dat we als team bij elkaar zitten. Goed voor het teamgevoel. We hebben 3 toiletten en 3 douchen tot onze beschikking. Er moest natuurlijk nog wel het een en ander verbouwd worden omdat er bedden van het ene appartement naar het andere gebracht moesten worden.Elvira en ik hebben een hele mooie ruime kamer met een inpandig balkon. Op dat balkon zitten we waarschijnlijk alleen ’s avonds en ’s ochtends vroeg. Stik benauwd. Op de kamers hebben we airco. Het team is al langzaam begonnen met het appartement oranje te versieren. Elvira en ik gaan ons nog helemaal uitleven. Dat is zo ontzettend goed voor het gevoel. Kamers versieren doen we bij elk toernooi. In het dorp heb je echt alles. Ja, het is echt net een dorp in een grote stad. We zijn al 2x in de vreetschuur geweest. Je kunt daar echt alles eten wat je wilt. Fruit, brood, salades, toetjes en verder kun je kiezen voor mediteriaans, internationaal of chinees eten. Dus voor ieder wat wils. Ons zal niets ontbreken. Maar je moet wel veel lopen. Vanavond lukte dat echt bijna niet meer. Dus wilde ik graag een fiets gebruiken van de noc.nsf, maar dat mocht nog niet. Ik hoop dat dat de komende tijd wel veel kan, want dat kost stukken minder tijd en vooral energie.Net nog even naar Otto Bock geweest. In Japan had ik mijn koker van mijn prothese al een beetje aangepast, maar helaas nog niet voldoende. Nu echt goed laten aanpassen. Ik kan nu wel weer heerlijk lopen. Morgen kijken of het dan ook nog zo is. Van de week ook met mijn rolstoel daar even heen, want er zit waarschijnlijk een slag in mijn wiel. Ook al 2 zakjes (wit en gekleurd)met was ingeleverd, kan morgenochtend vanaf 7 uur weer opgehaald worden.Het dorp is prachtig opgebouwd. In vergelijking met Athene, is het hier veel meer in de hoogte gebouwd. Er is veel meer aandacht besteed aan de aankleding, niet allemaal grijze saaie gebouwen. Ook buiten zijn er mooie groene perkjes en een beekje met lelies (met pot en al erin gezet).  Het zit er allemaal prachtig uit. Ik voel me een bevoorrecht mens en ik denk dat iedereen zich dat wel voelt in het team. Internet doet af en toe een beetje gek, maar als hij het goed doet, kunnen we bijna alles wel ontvangen. Dus ook dat is heerlijk. Ondertussen is het hier al half elf ’s avonds geweest en ga ik me gereed maken voor bed.Welterusten. X Paula
Reacties ( 2 )

we zijn er!!!!!!!!!!

Aangemaakt op:03-09-2008, 11:45. Gewijzigd op:03-09-2008, 11:45

We zijn goed aangekomen en richten nu de kamers in. Smsjes kunnen weer ontvangen worden, maar verwacht niet een altijd een reactie. Skype werkt. Zo even voor nu. Later de eerste indruk.
X Paula
Reacties ( 0 )

Zo gelachen

Aangemaakt op:02-09-2008, 12:40. Gewijzigd op:02-09-2008, 12:40

Vanmiddag hadden we een teambespreking. Alweer? Ja, alweer, maar elke keer toch weer anders. En dit keer had ons begeleidingsteam zich echt uitgesloofd. Een filmpje van elke speelster. Waarbij ze zelf een introductie gemaakt hadden. Voor mij hadden ze een filmpje waarbij allerlei ballen hard op Martin geslagen werden, en Martin keek heel benauwd. Nou ik hoop dat de tegenstander ook zo kijken zal als ze mij zien (slaan of serveren en üperhaupt). Iedereen heeft heel veel gelachen en regelmatig moest een filmpje nog een keer gespeeld worden, omdat hij zo leuk was of omdat we zo hard moesten lachen, dat we de tekst niet gehoord hadden. Je moet het gezien hebben, het was erg grappig. Daarna een filmpje met erg goede ballen van mij. Een echt feel-good movie met een lekker muziekje van U2 erbij. Duurt iets meer dan 2 minuten. Iedereen ging met een enorm goed gevoel de bespreking uit. Ik ga dat filmpje nog heel veel bekijken. De koffer is nu gepakt, dus wat mij betreft kunnen we naar Beijing. Morgenochtend is het zover. Als het lukt zal ik iedereen proberen op tot date te houden.Groetjes, Paula
Reacties ( 3 )

Vandaag over een week moeten we al de 2e wedstrijd spelen

Aangemaakt op:01-09-2008, 14:47. Gewijzigd op:01-09-2008, 14:47

Gisteravond zaten we nog te kletsen en hadden nog het gevoel dat we zeeën van tijd zouden hebben. Maar toen kwamen we toen de conclusie dat we gisteravond over een week al de eerste wedstrijd gespeeld hebben. Het echte werk is begonnen….Vandaag nog een training gehad, waarbij we weer een wedstrijdje gespeeld hebben. Het kan natuurlijk niet elke dag goed gaan, dus vandaag iets minder. Morgen weer een dag. Vanmiddag kon iedereen een persoonlijke training aanvragen en ik heb toen heerlijk aangevallen. Daarna zijn Elvira, Karin, Djoke en ik nog krachttraining en conditietraining wezen doen in het revalidatiecentrum waar we regelmatig trainen. Morgen trainen we hier in Japan voor het laatst en dat is dan in een andere hal. In de hal van het revalidatiecentrum was een betere airco dan gisteren, dus iets minder heet en iets minder vocht nodig. Ik ben benieuwd of we ook op blog kunnen straks als we in Beijing zijn. Ik heb in ieder geval mijn oude mobieltje meegenomen, dan kan ik daarvoor een nieuwe chinese simkaart kopen. Met mijn eigen mobiel bellen is 2 euro per minuut en een smsje versturen 55 eurocent. Beetje prijzig. Maar ik kan dan wel gratis op mijn mobiel smsjes ontvangen. En nu kan ik nog steeds niet bellen of smsen, hier in Japan. En ook niet ontvangen. Dus thuisfront: geen smsen nu versturen, over 2 dagen zal ik ze wel weer kunnen ontvangen. Zoals het er nu naar uitziet kan ik straks niet hyven, maar waarschijnlijk wel hotmail. En of blog zal werken, moeten we nog maar afwachten. Zoals het er nu uitziet skype waarschijnlijk wel.Allerlei “prachtige”foto’s staan nu op sport.nl van ons. Ik weet niet wat voor fotograaf dat was in november die die foto’s toen gemaakt heeft…… Tevens kloppen niet alle gegevens, want Djoke en ik hebben nu dezelfde geboortedatum (mijns).Zo morgen weer trainen en dan wordt het langszaam tijd om alles weer in te pakken.Groetjes, Paula
Reacties ( 2 )

Drukke trainingsdag

Aangemaakt op:31-08-2008, 15:07. Gewijzigd op:31-08-2008, 15:07

Vandaag hebben we zeer intensief getraind. Eerst vanochtend 2 uur en daarna vanmiddag ook nog eens bijna 2 uur. We trainden in een soort universiteitgebouw. Japanners zijn wel gigantisch netjes, proberen hygiënisch te zijn. We kwamen het gebouw binnen en moesten eigenlijk onze schoenen uittrekken en sloffen aantrekken. Ook staan er bij elke wc speciale slippers om aan te trekken en als ze de sporthal uitgaan, doen ze hun sportschoenen uit.  De gehele dag veel partijtjes gespeeld en alleen vanochtend nog een andere oefening daarbij. Ik heb eigenlijk goed gespeeld. Ik heb een zeer tevreden gevoel over vandaag. Vandaag was het de eerste dag met mooi weer. Alsof ik gisteren de goden heb verzocht met mijn opmerking over blauwe luchten, was het vandaag strak blauw. Dus enorm heet. Dus veel drinken, want anders wordt je bevangen door de hitte. Ik denk dat ik over de hele dag bijna 10 liter heb gedronken en nog heb ik het gevoel dat ik het een en ander aan vocht nog moet bijvullen. Vanavond de film van de dames hockey voor een groot deel bekeken. Zij hebben goud gewonnen, nu wij nog. Moest daarvoor even naar de wc, maar naar de wc is hier een hele wetenschap. Heerlijke warme wc-bril. Wil ik daarna een sproeier of een bidet op mijn billen. Oh jeh, waar moet ik doortrekken? Allemaal even zoeken en als je niet wilt dat anderen horen wat voor soort geluiden je maakt op de wc, kun je doortrekgeluiden aanzetten.  Eigenlijk een kleine manier van intertainement. Morgen weer een dag vol trainen en wordt het weer eens hoog tijd dat ik ook wat aan krachttraining en fietsen ga doen.Welterusten,Paula
Reacties ( 2 )

Even een dagje geen zitvolleybal

Aangemaakt op:30-08-2008, 14:50. Gewijzigd op:30-08-2008, 14:50

Vandaag zijn we samen met de atletiek naar het kasteel van Osaka geweest. Daar kon je naar boven met de trap en de voor de liefhebbers was er een lift. Bij de ingang sprak mij een japanner aan met een hand met bijna geen vingers. Helaas spreken de japanners buitengewoon slecht engels en begreep ik er niks van. Hij kon er gratis in. Wil je mijn gids zijn? Ik snapte het niet. Maar toen hij eenmaal wegliep met zijn vriendin begon het me te dagen. Oh, hij bedoelde dat je als gehandicapte gratis naar binnen mag. Ik dat checken bij de info-balie. Ja, dat is zo. Heb u een invalidekaart bij u? Ik mijn been laten zien (liep met korte broek, zonder cosmetiek om het been, dus pure metaal). Is dit goed genoeg? Nee, u heeft een kaart nodig. Kaart? Kaart? Toen mij kaartje met daarop dat ik speelster ben van de nederlandse paralympische ploeg. Ja, dat was goed genoeg. Ach, het kasteel was niet zo bijzonder. Wat wel ontzettend heerlijk was, was die heerlijke wind, daar bovenop. Maar het uitzicht: niet mooi. Smog, grijs en grauw en het contrast met de groene bomen vlakbij het kasteel. We zijn hier dan ook om te acclimatiseren voor Beijing en daar zal het ook wel zo zijn of nog erger. Ze hadden daar in het kasteel helmen staan die me deden denken aan star wars. Go with the force. Dat zullen we dan ook gaan doen in Beijing. Beneden bij het kasteel zagen we 2 echte japanse dames. Picture, picture…. En daarna met een klein treintje (zonder rails) terug naar de bus. Met ons ploegje een lunchje gegeten en gekeken in de stad van Osaka. Behalve cola, helemaal niets gekocht, maar ik koop normaal ook niet zo veel souvenirs. Daarna zijn we wezen kijken bij een oefenwedstrijd van de ned. dames rolstoelbasketbal. Ik had er eigenlijk helemaal geen zin, maar het viel me allemaal enorm mee. De dames deden het veel beter dan ik gedacht had, hoewel ze in het begin wel veel persoonlijke fouten maakten. Ze hebben dik gewonnen.Nog even staan kletsen met Marije Smits (100m en verspringen) over prothesen. Zij had een ideale liner en koker. Vanmiddag heel even op internet geweest of dat ook iets voor mij is, maar ik heb nog geen vergelijkend onderzoek kunnen vinden tussen mijn koker en een koker met zo’n liner. Van alle liners, lijkt hij mij wel de beste. Thuis maar aan de prothesemaker ook vragen.Vanavond zijn we gelijktijdig wezen eten met de atletiek en de rolstoelbasketbal (die laatste bleven ook een nachtje in dit hotel slapen). Een dame van het consulaat kwam nog even langs. Ik wilde haar eigenlijk maar 1 vraag stellen: zien jullie ook nog wel eens echt blauwe lucht, maar uiteindelijk toch niet gevraagd.Vandaag was dus wel een inspannende dag, waarschijnlijk zal ik dus wel sneller in slaap vallen. Thuis loop ik in principe veel meer dan hier en dat kost veel meer energie, dus na vandaag zal ik ook wel lekker slapen.

Welterusten, Paula
Reacties ( 0 )

Alweer vrijdag

Aangemaakt op:29-08-2008, 16:30. Gewijzigd op:29-08-2008, 16:30

Vandaag vrijdag 29 augustus. De wereld draait gewoon door, wij doen ons ding hier en in Nederland was gisteren mijn schoonmoeder jarig. En via de mail krijg ik dan te horen hoe het was. Deze week is mijn moeder ook geopereerd aan een liesbreuk als het goed is, maar ik heb geen idee hoe het daarmee is. Zou de operatie doorgegaan zijn en zou het allemaal goed gegaan zijn en is ze weer thuis? Bellen kan ik nog steeds niet en mijn moeder leest wel mijn blogs, maar helaas heeft ze geen email om mij te vertellen hoe het met haar gaat. Geen bericht is goed bericht zal ik maar denken. Vandaag wel voor het eerst mijn mannen (Bram, Kees en Ed) gesproken en gezien dmv skype. Kees wilde het liefst de laptop wel inklimmen. Werd daar ook wel een beetje gefrustreerd van dat hij zijn moeder niet kon aanraken, maar Bram begint het langszaam steeds beter te begrijpen. Het gaat erg goed met ze en er wordt ook goed voor ze gezorgd. Vanochtend hadden we een video van Japan van vorig jaar tegen Iran. Even kijken welke mensen mij nog bekend voorkwamen. Vanmiddag hadden we een wedstrijd tegen Japan. Het ene moment speelden we tegen alleen maar vrouwen (wie daarvan naar Beijing gaan is ook niet helemaal duidelijk) en de volgende set zaten er ook mannen in het veld en soms wel 4. De eerste set en de laatste set gespeeld (van de 6) en ook nog een halve set ingewisseld. Bij de inwisselbeurt moest ik beginnen met serveren en toen maakte ik (mede dankzij het rest van het team) een hele rij punten achter elkaar. Over deze wedstrijd heb ik wel een goed gevoel, maakte wel enkele missers. Helaas is het maar tot 1 aanval gekomen van mijn kant. Er zaten overal wel een heleboel slordigheidsfouten in, maar een slechte generale repetitie…..Vanmiddag even een uurtje op internet gezeten en wat zag ik zoal op sport.nl: dat er een paralympische tv is, dat nos-uitzendingen de dag erna worden herhaald en weersberichten in Beijing. Tevens krijgen wij 15 teletekstpagina’s vanaf pagina 860.Als we hier bijvoorbeeld ’s avonds wat drinken, hebben we een heel lekker drankje ontdekt. Een soort slushpuppy mango met slagroom. Heerlijk, net een solero ijsje. Vanavond nog even op een terrasje gezeten, uiteindelijk met het hele team. Veel gelachen over allerlei rare dingen die er vanavond gebeurd waren. De japaners zullen wel denken: wat maken die een herrie. En als we overdag even muziek willen, dan zetten we vaak de laptop om qmusic (via internet). Zo horen we ook af en toe de files.Dat was het weer voor vandaag. Morgen een drukke dag. We gaan niet volleyballen, maar wel het een en ander bekijken en ’s avonds eten samen met de dames van de rolstoelbasketbal en enkele mensen van de atletiek.Groetjes, Paula
Reacties ( 1 )

Donderdag 28 augustus 2008

Aangemaakt op:28-08-2008, 16:49. Gewijzigd op:28-08-2008, 16:49

De dag zit er weer op, terwijl het in Nederland nog midden op de dag is. Het blijft wel een rare gewaarwording. Vanochtend heeft de helft van het team zijn persoonlijke gesprek gehad. Hierin werd besproken wat ieders verwachtingen zijn (enerzijds speler en anderzijds de coaches). Welke functies ik waarschijnlijk zal vervullen tijdens de wedstrijden straks in Beijing. Toch laat ik me elke wedstrijd weer verrassen. Tenslotte heeft iedereen in het team een belangrijke functie en ik heb zelfs het gevoel dat ik vanaf de bank ook een functie heb. Schreeuwen, jellen, aanmoedigen en optimaal inzetbaar zijn. Dus in en buiten het veld: we zijn 1 team en als we goud winnen, dan doen we dat met zijn allen. Daarna heb ik vanochtend bij onze scout Rianne nog enkele beelden van mezelf bekeken. En toen werd het al weer tijd om naar de sporthal te gaan. Daar zouden we om 12 uur lunchen. Lunchen?! Tja, het is nu de 2^e dag dat we daar eten. Eerst een bordje met weer groente en vis en een minikommetje soep. Deze soep was beter dan die van gisteren en een beetje zout was voor mij wel welkom, maar nog steeds was de soep dubieus. Net als gisteren heb ik de vis niet gegeten, maar wel het hele kleine beetje maïs. En als hoofdmaaltijd was er een pasta in een witte saus en een verdwaalde champignon uit de oven. Ik was samen met Elvira bijna de enigen die hier iets van gegeten hebben. Mijn mede teamgenoten hebben genoten van brood of knäcker met oa hagelslag (uit Nederland). Er bleef dus een heleboel op tafel staan. En het personeel van het revalidatiecentrum waar we aten maar kijken. Het was wel een beetje gênant. Hierna hebben we een filmpje gekeken over de stad Beijing. Dit was oa om de tijd te doden, want we gingen pas om 14 uur trainen. Persoonlijk moet ik zeggen dat de training van gisteren iets beter liep, maar het kan dan ook niet elke dag even goed gaan. Morgen zullen we een oefenwedstrijdje spelen tegen een japans team. We laten ons verrassen waaruit dit bestaat. Mannen? Vrouwen? Waarschijnlijk combinatie? Het avondeten was weer goed verzorgd en vanavond was er een witte chocolade fontein…. Ik heb er maar een 3 gangen menu van gemaakt, ’s avonds is net als ’s ochtends een lopend buffet. Begonnen met sushi (heerlijk dat gevoel van mierikswortel in je neus) en als toe…… Ja lekker marshmallows, cakes en een stukje banaan dopen in chocola…………. Witte chocola. Ik heb met mijn vinger het bord afgelikt. Heerlijk!!!!! Maar gelukkig kun je van witte chocola heel misselijk worden als je hiervan te veel eet, dus ben niet nogmaals wezen halen. En dan vanavond weer wat bekijken en dit keer was het de documentaire over het goud van de lange mannen. Wie kent de documentaire waarbij de volleybalmannen van 1996 beschrijven hoe zij goud hebben gewonnen tijdens de olympische spelen in atlanta?Morgen dus de wedstrijd tegen Japan.Welterusten, Paula 
Reacties ( 0 )